CZTERDZIEŚCI PIĘĆ LAT ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO - Główne uroczystości w Warszawie

CENTRALNE OBCHODY 45. ROCZNICY POWSTANIA  ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO

W dniu 11 czerwca 2026 roku odbyły się uroczyste obchody powołania Związku Żołnierzy Wojska Polskiego w murach Muzeum Wojska Polskiego, usytuowanym w warszawskiej Cytadeli.
Patronat Honorowy nad jubileuszowymi uroczystościami objął Minister ON - pan Władysław KOSINIAK-KAMYSZ.
Uroczystość rozpoczęła się wprowadzeniem sztandaru Związku, odegrano Hymn Państwowy oraz Hymn Związku. Narratorem obchodów był płk Lech PIETRZAK.

Prezes Związku płk Marek BIELEC po powitaniu zaproszonych gości, przybliżył pokrótce genezę powstania oraz dorobek 45 lat działalności Związku na rzecz kontynuacji chlubnego dorobku i tradycji Wojska Polskiego.

Płk Andrzej KRYSIAK odczytał uchwałę o wyróżnieniu Krzyżem 45-Lecia Związku. Wyróżnieni zostali między innymi: pan Jakub STEFANIAK, pan Michał SYSKA, gen. broni Edward GRUSZKA, gen. broni Marek SOKOŁOWSKI, gen. broni Sławomir OWCZAREK, gen. dyw. Tomasz DOMINIKOWSKI, płk Grzegorz FAKA, płk Krzysztof KOSIŃSKI, gen. dyw. prof. dr hab. Bogusław PACEK, J.E. Abp Jerzy PAŃKOWSKI, Ks. ppłk Tomasz WOLA, Pan Janusz ZEMKE, płk Jerzy PORAJSKI, płk Czesław LEWANDOWSKI, gen. dyw. Piotr CZERWIŃSKI, wiceadm. Marek TOCZEK, pani Elżbieta KAZUBSKA, płk Tadeusz DZIKOWSKI, gen. bryg. Zenon POZNAŃSKI, płk Andrzej DULJASZ, pan Wiesław TRĘBICKI, płk Waldemar WOJTAN, płk Ryszard MALUTA, płk Janusz CHWIEJCZAK, gen. broni Sławomir DYGNATOWSKI, mjr Kazimierz RDZANEK, pani Barbara MROCZKOWSKA, pani Danuta STANKIEWICZ, pan Adam WOJDAK, pan Andrzej BARTKOWSKI, pan Andrzej HULEWICZ, pan Aleksander KUBACKI, pani Elżbieta SADZYŃSKA, pan Krzysztof RINAS. Aktu wręczenia Krzyży 45-lecia dokonał prezes Związku - płk Marek BIELEC.

Odczytana została uchwała Zarządu Głównego Związku o nadanie tytułu „Człowieka Roku 2025”, którym został płk Ryszard WILIŃSKI. Aktu wręczenia tytułu dokonał prezes Związku płk Marek BIELEC.

Po wręczeniu wyróżnień pan Jakub STEFANIAK odczytał list Ministra Obrony Narodowej z okazji Święta Związku. Ponadto głos zabrali: pan Michał SYSKA - z-ca szefa UdsKiOR oraz pan gen. dyw. Piotr CZERWIŃSKI - prezes Federacji Rezerwistów i Weteranów SZ RP.

W części artystycznej wystąpili: 
- pan Adam WOJDAK - laureat licznych nagród za kompozycje i wykonania na Festiwalach Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu - wykonując własną jubileuszową piosenkę „Z piosenką pod rękę”. Autorem słów jest płk Ryszard Maluta.
- Reprezentacyjny Zespół Artystyczny WP, który z powodzeniem łączy bogate dziedzictwo polskiej kultury wojskowej z językiem współczesnej sztuki. Przedstawiono piosenki śpiewane na festiwalach wojskowych w różnych aranżacjach. 

Po występach, Reprezentacyjny Zespół Artystyczny WP został przez Związek uhonorowany Złotym Medalem z Gwiazdą „Za zasługi dla ZŻWP”. Prezes Związku wręczając odznaczenie na ręce dyrektora RZA WP płk. dr. Mariusza DZIUBKA, podziękował za wspaniały występ „wasz dzisiejszy występ koronujący Jubileusz 45. Lecia Związku jest wspaniałym przykładem więzi łączących żołnierski mundur”.

Po występie Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego WP uczestników uroczystości zaproszono na przygotowany żołnierski poczęstunek.  

                                                                        płk Andrzej SAWICKI

WYSTĄPIENIE PREZESA ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO Z OKAZJI 45. ROCZNICY POWSTANIA ZŻWP

Szanowni Państwo na ten jubileusz składała się praca wielu pokoleń  byłych żołnierzy. Wielu z nich odeszło na wieczną wartę. Pamięć o nich jednak pozostaje. Proszę wszystkich o powstanie i uczczenie ich pamięć chwilą ciszy.

SZANOWNI PANOWIE MINISTROWIE, PANOWIE GENERAŁOWIE, SZANOWNI PAŃSTWO!
 

Na tej Sali zebrał się kwiat dawnych obrońców Rzeczypospolitej Polskiej. Kwiat ówczesnej młodzieży którą dotknął niechcący ząb czasu. Wciąż w sercu mocni i gotowi na rozkaz stawić się jak głoszą słowa naszego hymnu. Takie organizacje jak ta tu dzisiaj reprezentowana przez ZŻWP to Termopile polskiego ducha i patriotyzmu. W życiu człowiek ma wiele miłości. Te uczuciowe, te zawodowe i te społeczne. Zwykle te ostatnie pozostają w pamięci do końca życia. Bo służba dla państwa i społeczne oddanie się sprawom innych to miłości płynące z rozumu, zaś te płynące z serca to sprawa indywidualna każdego człowieka. Życie pokazało, że największym pomnikiem budowanym sobie nie jest ten ze spiżu, lecz ten budowany z własnych dokonań. Ten pomnik pozostanie na zawsze w sercach i umysłach tych dla których go budowałeś.

Dla takich właśnie wyzwań powstał 45 lat temu ten związek. Powstał w 1981 roku na fali rodzących się buntów społecznych i dążeń wolnościowych. Wojsko, które wówczas było całkowicie zamknięte na społeczeństwo, nazywane kpiarsko „wielkim niemową”, zrozumiało, że nie może pozostać w dalszej izolacji. Pierwszym krokiem zbliżenia do społeczeństwa było powołanie silnej ogólnopolskiej organizacji o nazwie Związek Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy skupiający tysiące rezerwistów i w stanie spoczynku żołnierzy zawodowych. Był to jak na tamte trudne czasy krok dosyć zuchwały. Władza zajęta sprawami wagi państwowej siłą rzeczy musiała ten ruch zaakceptować. Zwykle bywało tak, że żołnierze po służbie pozostawali sami sobie, tworząc nieformalne układy osiedlowe niekoniecznie zapisujące się pozytywnie w życiu osobistym i społecznym. Szczególnie w małych garnizonach. Rola Państwa kończyła się zwykle na przyznaniu emerytur i good bye. Powstanie takiej organizacji dawało nadzieję na dalsze lata aktywności po służbie. Pożegnanie z mundurem pozostawiało silne więzi koleżeńskie, z jednostką wojskową i instytucjami resortowymi. Pozostawały wspomnienia, szacunek do munduru, oraz żołnierska godność i honor. To właśnie te więzy budowały dziedzictwo związkowej działalności oparte na honorze i godności, na szacunku do lat służby i do munduru, na poszanowaniu barw i symboli wojskowych, na ukazywaniu żołnierskiego wysiłku oraz sprawności działania ludzi i sprzętu. Takie są nasze realia na bazie których powstawał Związek.

Złączeni koleżeńską, związkową działalnością pod sztandarami i przyjętą dewizą „Zawsze Wierni Ojczyźnie”, spełniamy się twórczo i zawodowo. Razem tworzymy i umacniamy więzi koleżeńskie dające nam poczucie siły i sprawności w działaniu w imię obrony naszych ideałów, uprawnień zdobytych w trudzie służby dla Rzeczypospolitej, a także prawa do godnego życia.

Nigdy nie byliśmy grupą roszczeniową. Gdy obecnie, na plan pierwszy wysuwa się troska o bezpieczeństwo i obronność kraju, w tym dobrze wyszkoloną i uzbrojoną armię, ważny jest nasz głos, wyrażane stanowiska i opinie, a także wsparcie władz, która ten potencjał obronny obecnie tworzy. Staramy się na miarę naszych możliwości popularyzować podstawowe problemy współczesnego wojska, zwłaszcza wśród młodego pokolenia Polaków. Stwierdzić należy, że generalnie mamy wspaniałą  młodzież. Dzisiejsza obecność klas mundurowych z Włocławka i Góry Kalwarii o tym zaświadcza.

Lata funkcjonowania Związku to praca na rzecz umacniania patriotyzmu, więzi narodowej i poszanowaniu dokonań przeszłości, tak łatwo dziś podważanych przez nierozważnych polityków. To również przywracanie w pamięci społeczeństwa oddania polskiego żołnierza dla Ojczyzny, bez względu na czas i miejsce. Dla nas żołnierzy na przestrzeni wieków nie ważne było skąd kto przychodzi.  My przyjmowaliśmy w naszych dziejach ludzi z armii zaborczych (lata przedwojenne), tych co szli ze wschodu i zachodu i tych z PRL. Bo wyznacznikiem nie były poglądy polityczne tylko czy byłeś w sercu Polakiem i czy jesteś gotów oddać daninę krwi za Ojczyznę.

Zbudowaliśmy organizację opartą na przedwojennych tradycjach i na powojennych realiach. Dziedziczymy chlubne tradycje wojenne i pokojowe Związku Oficerów Rezerwy, Związku Oficerów Służby Stałej II RP i Związku Kadetów II RP. Przechodziliśmy trudne chwile zwłaszcza za poprzednich rządów, gdzie odszedł w zapomnienie etos naszej służby, wymazane zostało dziedzictwo tradycji, zerwane więzi międzypokoleniowe.

Dziś z podniesionym czołem możemy powiedzieć sobie przetrwaliśmy. Bardziej dosadnie Byliśmy, Jesteśmy i Będziemy. Jesteśmy dumni z posiadania własnego hymnu, Periodyku „Głosu Weterana i Rezerwisty”, dziesiątek nowo nadanych sztandarów. Przywracamy pamięć naszych bohaterów, dbamy o ich groby, pielęgnujemy wartości jakim oni służyli. Jako pierwsi upomnieliśmy się o reaktywowanie pamięci najwierniejszego syna Ojczyzny, obrońcy konstytucji i demokracji Generała Tadeusza Jordan-Rozwadowskiego i innych wielkich postaci w żołnierskich mundurach. Pamiętamy jako środowisko o żołnierzach ze wszystkich frontów II wojny światowej w przeciwieństwie do tej grupy polityków którzy chcieliby historię Polski napisać według swoich kryteriów. Danina krwi jest jednakowa tylko ignoranci i głosiciele własnej „ewangelii” rozumieją inaczej. Historia choć z opóźnieniem przywraca prawdziwe jej oblicze. Jak głosi Kościół „Młyny Pana mielą powoli ale sprawiedliwie”. Szkoda tylko że ci którzy tak chwalą się swoją wiarą często o tym zapominają. Daliśmy i dajemy odpór wielu przeciwnościom, działamy na wielu frontach na terenie całej RP.

Trudno jest w jednym skrótowym wystąpieniu określić rzeczywistą rolę jaką Związek na przestrzeni tych lat zapisał się na kartach historii wojska czy Państwa. Bezsprzecznie, niezależnie od krytycznych opinii z należną dumą i z pokorą tworzyliśmy przez lata podwaliny i umacnialiśmy majestat związkowego działania.

Pełnimy służebną i integracyjną rolę dla środowisk byłych żołnierzy i rodzin. Funkcjonujemy w układach międzynarodowych jak EUROMIL a poprzez Federację Rezerwistów i Weteranów RP do CIOR i wielu innych. Współpracujemy ściśle z wieloma innymi stowarzyszeniami wojskowymi i cywilnymi, którzy reprezentowani są na tej sali. Utrzymujemy bliskie kontakty z ludźmi kultury, nauki i polityki. Łączą nas ścisłe więzi i owocna współpraca z jednostkami i instytucjami wojskowymi a obecność najwyższych dowódców jest tego dowodem. To jak powrót do naszych korzeni. Daliśmy przez te lata świadectwo prawdy, miłości, poświęcenia i wielkiego umiłowania Ojczyzny.

W tym miejscu pragnę serdecznie podziękować Panu Ministrowi Obrony Narodowej i całemu kierownictwu za wskrzeszenie „Porozumienie z Resortem ON” tak jednostronnie zerwanego przez poprzedników. Należycie Panowie do tej grupy polityków, którzy dotrzymują słowa a nie mrzonek obietnic wyborczych.

SZANOWNI PAŃSTWO!

Nadszedł czas podziękowań. Na tej Sali są przedstawiciele naszych kół, zarządów Rejonowych, Zarządów Wojewódzkich, Zarządu Głównego, Prezydium i Biura Związku. To ludzie na barkach których opiera się nasza działalność. Jako wybrany przez Was Prezes pragnę Wam wszystkim z głębi serca podziękować. Za lata ciężkiej pracy na rzecz Związku za miłość do Ojczyzny, za patriotyzm i siłę przetrwania. Nasz czas wciąż trwa i zegar wybija kolejne godziny, dni, miesiące i lata. Do półwiecza działalności tylko jeszcze pięć lat. Zróbmy razem wszystko abyśmy ten czas wykorzystali równie owocnie jak dotychczas.

Zapomnijmy wszelkie urazy, idźmy z falą demokracji i władzą ją tworzącą. Przeciwstawiajmy się postawom nacjonalizmu, złodziejstwu i bezprawiu. Walcząc o demokrację, wolność i obronę Konstytucji bronimy też siebie. Bądźmy nieugięci jak nasz tegoroczny patron związkowy, Gen. Tadeusz Jordan-Rozwadowski.

Kocham Was członkinie i członkowie ZŻWP. Razem w przyszłość. Wyrażając Wam szacunek zakończę wystąpienie strofą ostatniej zwrotki naszego Hymnu.

TO PEWNE, ŻE BUŁAWA CAŁKIEM SIĘ DOBRZE MA,
GDY W NOWYCH JUŻ TORNISTRACH Z CHŁOPCAMI W POLE GNA
NAM ZAŚ NIECH TOWARZYSZY, JAK ECHO DAWNYCH SZARŻ
AŻ PO NASTANIE CISZY - PROSTY, ŻOŁNIERSKI MARSZ

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ

W PRZEDDZIEŃ 45. ROCZNICY POWSTANIA  ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO

W dniu 10 czerwca 2026 roku, w przeddzień 45 rocznicy powstania Związku Żołnierzy Wojska Polskiego, delegacje Związku przy głosie werblów oddały pokłon Nieznanemu Żołnierzowi spoczywającemu w arkadach kolumnady Grobu Nieznanego Żołnierza.

Delegacji Zarządu Związku przewodniczył  prezes Związku płk Marek BIELEC, delegacji Mazowieckiej Organizacji ZŻWP przewodniczył płk Henryk ODRZYWOŁEK.

Historia naszego Związku to nie tylko czas mierzony latami. To przede wszystkim zdarzenia, fakty i konkretne działania, ludzie, którzy to dzieło współtworzyli, umacniali i przyszło je im realizować.

płk Andrzej SAWICKI