Związek Żołnierzy Wojska Polskiego

XIII

Krajowy Zjazd Delegatów

Związku Żołnierzy

Wojska Polskiego

W dniach 22 ÷ 23 września 2026 r. obradował w Warszawie XIII Krajowy Zjazd Delegatów Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.

Krajowy Zjazd ocenił działania Związku w mijającej kadencji, dokonał zmiany statutu, wybrał nowe władze oraz przyjął uchwałę programową na kolejną XII kadencję Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.

Działalnością Związku Żołnierzy Wojska Polskiego w XII kadencji będzie kierował Zarząd Główny pod przewodnictwem Prezesa Związku płk. Marka BIELCA.

XIII Krajowy Zjazd Delegatów wybrał także Główną Komisję Rewizyjną oraz Główny Sąd Koleżeński.

Nowym władzom życzymy sukcesów w kierowaniu działalnością Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.

Poniżej przedstawiamy Uchwałę Programową

XIII Krajowego Zjazdu Delegatów Związku Żołnierzy Wojska Polskiego

do pobrania, jako plik .pdf

„Głos Weterana i Rezerwisty”

numer 11 (450) Listopad 2026 r.

SZANOWNI CZYTELNICY I SYMPATYCY

„GŁOSU WETERANA I REZERWISTY”

Oddajemy w Wasze ręce listopadowy numer „Głosu Weterana i Rezerwisty”.

Życzymy przyjemnej lektury.

ZDANIEM

REDAKTORA NACZELNEGO

GORZKIE ŻALE

To był wyjątkowy rok w działalności naszego Związku. Minął jubileusz 45- lecia. Za nami obrady XIII Zjazdu Delegatów. Pierwsze posiedzenie nowo wybranych władz, pierwsze decyzje i pierwsze wizyty. Wydawać by się mogło, że wszystko wróciło do normy i przed nami koleje cztery lata kombatanckiego żywota. Nic bardziej mylnego. Zjazd Delegatów jednoznacznie pokazał jaką trudną szkołę życia przeszliśmy przez ostatnie 10 lat. Z jakimi problemami musieliśmy zmierzyć się sami i z którym musieliśmy sobie poradzić. Trudne relacje rządów PIS niejednokrotnie już poruszaliśmy na naszych łamach. To te właśnie lata do dziś kładą się cieniem na naszej działalności. Wybory 2023 roku i zwycięstwo sił demokratycznych rodziło nowe nadzieje w naszych szeregach. Mieliśmy wiele spektakularnych osiągnięć, które nie miały miejsca przez ostatnie lata. Po pierwsze to nawiązanie „ludzkich” kontaktów z Ministerstwem Obrony Narodowej. Nowi włodarze resortu okazali się ludźmi otwartymi na współpracę, odbudowanie zaufania do siebie i podniesienie środowisk byłych żołnierzy skupionych w różnych stowarzyszeniach do rangi przez nas oczekiwanej. Koronnym dowodem na to było podpisanie porozumień, które stawiały nas w roli partnera pożądanego. Możliwość przyznawania nam pomieszczeń w jednostkach wojskowych, klubach garnizonowych czy instytucjach resortowych to był dobry prognostyk na wzajemną współpracę.

Minęły trzy lata nowej władzy. Jesteśmy rok przed nowymi wyborami. Tymczasem życie pokazało, ile jeszcze spraw zostało nierozwiązanych. Nie będę omawiał w tym miejscu spraw ogólnopaństwowych, które nam jako obywatelom są bliskie i na pewno nie obojętne. Skupię się tylko na naszym podwórku żołnierskim. W wystąpieniach delegatów na XIII Krajowym Zjeździe, jak i w dyskusjach przedzjazdowych poruszano szereg nurtujących nas spraw. To są dla naszego środowiska sprawy niezwykle ważne, które nie rozwiązane powodują frustracje. Zaproszeni goście z MON mieli okazję wysłuchać i miejmy nadzieję przekazać kierownictwu resortu.

Sprawą bulwersującą wciąż pozostaje losowość w przyznawaniu asysty wojskowej na pogrzeby byłych żołnierzy. Biorąc pod uwagę, że nasze pokolenie było wychowane w miłości do Ojczyzny, w poszanowaniu swojej roli jako obrońcy pozostaje w nas ten nieodłączny aspekt ostatniego pożegnania jak na żołnierza przystało - z asystą wojskową. Tymczasem napotykamy trudności w realizacji. Wbrew zapowiedziom wielu dowódców wciąż zaciąga opinii IPN, która zazwyczaj w odniesieniu do żołnierzy z PRL bywa negatywna. Stąd rodzi się pytanie. Jak długo odpowiedzialni za ten akt dowódcy garnizonów będą tkwić na swoich pozycjach z czasów PIS. Czy to czysty pragmatyzm czy też już ukształtowany stosunek do poprzednich generacji żołnierskich. To wymaga zdecydowanej reakcji kierownictwa resortu.

Inną kwestią to sprawa naszych siedzib. Co prawda przez okres rządów prawicowych wiele naszych organizacji potrafiło odnaleźć swoje miejsce w środowiskach samorządowych i generalnie nie dąży do zmiany siedzib, które tak na marginesie mają za darmo (w resortowych trzeba zapłacić) więc te potrzeby akurat dotyczą niewielu Kół czy Zarządów Wojewódzkich i Rejonowych. Negatywnym przykładem niech będzie brak siedziby dla Mazowieckiej Organizacji ZŻWP, która wciąż za duże pieniądze funkcjonuje w siedzibie Spółdzielni mieszkaniowej, bo w garnizonie Warszawa nie można znaleźć choćby jednego pokoju.

Kolejna sprawa to kwestie awansowe. Wydawało się nam, że teraz to będzie łatwiej. Niestety to wciąż nierozwiązany problem. Czy tak trudno docenić człowieka awansem, jeśli dalej pracuje na rzecz Ojczyzny w regionie, mieście czy gminie. Przecież z tego tytułu Państwo nie ponosi żadnych strat materialnych. Często wnioski awansowe są z inicjatywy władz, które w ten sposób chcą podziękować za wkład pracy na rzecz społeczeństwa. Ciekawe jest tłumaczenie w Departamencie Kadr iż takie są wytyczne kierownictwa resortu. Prawda? Trudno uwierzyć. Tymczasem bez jakichkolwiek zahamowań awansują się do najwyższych stopni wojskowych i obnoszą w mundurach aktualnie obowiązujących członkowie środowisk innych organizacji bez jakiejkolwiek ingerencji odpowiednich organów.

Na koniec sprawa, która jest na poziomie już jakby załatwiania. To kwestia emerytur za pracę w cywilu. Ogromne pieniądze zgromadzone na kontach ZUS, wypracowane przez ludzi w mundurach pozostają zawłaszczone. Wiele środowisk ma takie możliwości, aby mogli pobierać dodatkowe świadczenie emerytalne po wypracowaniu kolejnych lat po uprzednim przejściu na emeryturę. Niektórzy mają to zakamuflowane w innych postaciach jak choćby w wyższych emeryturach niż 45% itp. Dzisiejsi żołnierze również zostali nagrodzeni taką możliwością. Tylko jak zwykle nie Ci z PRL. Co prawda rząd i Sejm prowadzą prace w tym kierunku, ale bliższych rozwiązań czy propozycji nie znamy. To owoduje wzrost niezadowolenia, które w niektórych przypadkach prowadzi do aktów protestów czy innych medialnych wystąpień, nie zawsze ułożonych czy wręcz nie godnych żołnierzy. Stąd też narodziła się inicjatywa Ustawy Obywatelskiej. Pierwsze symptomy wskazują, że jeśli obecna władza nie wykaże się skutecznością to ten projekt zostanie uruchomiony. Tu zaczyna się rola nas wszystkich, aby aktywnie włączyć się w pracę na rzecz tego projektu. Może to przyspieszy działania rządu. Jakiekolwiek rozwiązanie będzie lepsze niż jego brak. Często słyszę, że nic z tego nie będzie, bo Prezydent zawetuje. Oczywiście, że może tak być. Dla mnie bardziej liczy się to co zrobi obecna władza niż wspomniane weto. Bo zaufanie do władzy wzrośnie a wybory już za rok. Tam możemy dać swój wyraz poparcia bądź niezadowolenia. Mam nadzieję, że Prezydent też to musi analizować.

Te gorzkie żale musiały w końcu nabrać wymiaru powszechnego. To moje zobowiązanie i powinność wobec tych których reprezentuję. Zawsze będę stał na straży obrony i ochrony naszej spuścizny historycznej, naszego wkładu na rzecz obronności tego pięknego narodu, w tym nawet tych którzy na tym wyrośli a dziś są naszymi zagorzałymi przeciwnikami.

Do obecnych żołnierzy mam jeden przekaz. Po służbie każdy z Was będzie w naszej sytuacji. Tylko czy będzie Was miał kto bronić jeśli nie będziecie funkcjonować w legalnie funkcjonujących stowarzyszeniach. Przewodząc w przeszłości Konwentowi Dziekanów Korpusu Oficerów WP zawsze celem zasadniczym było utrzymywanie kontaktów z odchodzącymi i ich przedstawicielstwami, traktując to jako kontynuację sztafety pokoleń i tradycji historycznej. Dziś trudno doszukać się ze strony służących podobnych zachowań. Nie doprowadźcie do tego, aby na wasz widok po służbie wasi podwładni się od Was odwracali drodzy dowódcy wszystkich szczebli. Kariery to fajna rzecz ale godność jeszcze fajniejsza.

Marek Bielec

Źródło: GWIR nr 11 -2026 r.

CENTRALNE OBCHODY

45. ROCZNICY POWSTANIA

ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY

WOJSKA POLSKIEGO

W dniu 11 czerwca 2026 roku odbyły się uroczyste obchody powołania Związku Żołnierzy Wojska Polskiego w murach Muzeum Wojska Polskiego, usytuowanym w warszawskiej Cytadeli.
Patronat Honorowy nad jubileuszowymi uroczystościami objął Minister ON - pan Władysław KOSINIAK-KAMYSZ.
Uroczystość rozpoczęła się wprowadzeniem sztandaru Związku, odegrano Hymn Państwowy oraz Hymn Związku. Narratorem obchodów był płk Lech PIETRZAK.

Prezes Związku płk Marek BIELEC po powitaniu zaproszonych gości, przybliżył pokrótce genezę powstania oraz dorobek 45 lat działalności Związku na rzecz kontynuacji chlubnego dorobku i tradycji Wojska Polskiego.

Płk Andrzej KRYSIAK odczytał uchwałę o wyróżnieniu Krzyżem 45-Lecia Związku. Wyróżnieni zostali między innymi: pan Jakub STEFANIAK, pan Michał SYSKA, gen. broni Edward GRUSZKA, gen. broni Marek SOKOŁOWSKI, gen. broni Sławomir OWCZAREK, gen. dyw. Tomasz DOMINIKOWSKI, płk Grzegorz FAKA, płk Krzysztof KOSIŃSKI, gen. dyw. prof. dr hab. Bogusław PACEK, J.E. Abp Jerzy PAŃKOWSKI, Ks. ppłk Tomasz WOLA, Pan Janusz ZEMKE, płk Jerzy PORAJSKI, płk Czesław LEWANDOWSKI, gen. dyw. Piotr CZERWIŃSKI, wiceadm. Marek TOCZEK, pani Elżbieta KAZUBSKA, płk Tadeusz DZIKOWSKI, gen. bryg. Zenon POZNAŃSKI, płk Andrzej DULJASZ, pan Wiesław TRĘBICKI, płk Waldemar WOJTAN, płk Ryszard MALUTA, płk Janusz CHWIEJCZAK, gen. broni Sławomir DYGNATOWSKI, mjr Kazimierz RDZANEK, pani Barbara MROCZKOWSKA, pani Danuta STANKIEWICZ, pan Adam WOJDAK, pan Andrzej BARTKOWSKI, pan Andrzej HULEWICZ, pan Aleksander KUBACKI, pani Elżbieta SADZYŃSKA, pan Krzysztof RINAS. Aktu wręczenia Krzyży 45-lecia dokonał prezes Związku - płk Marek BIELEC.

Odczytana została uchwała Zarządu Głównego Związku o nadanie tytułu „Człowieka Roku 2025”, którym został płk Ryszard WILIŃSKI. Aktu wręczenia tytułu dokonał prezes Związku płk Marek BIELEC.

Po wręczeniu wyróżnień pan Jakub STEFANIAK odczytał list Ministra Obrony Narodowej z okazji Święta Związku. Ponadto głos zabrali: pan Michał SYSKA - z-ca szefa UdsKiOR oraz pan gen. dyw. Piotr CZERWIŃSKI - prezes Federacji Rezerwistów i Weteranów SZ RP.

W części artystycznej wystąpili:
- pan Adam WOJDAK - laureat licznych nagród za kompozycje i wykonania na Festiwalach Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu - wykonując własną jubileuszową piosenkę „Z piosenką pod rękę”. Autorem słów jest płk Ryszard Maluta.
- Reprezentacyjny Zespół Artystyczny WP, który z powodzeniem łączy bogate dziedzictwo polskiej kultury wojskowej z językiem współczesnej sztuki. Przedstawiono piosenki śpiewane na festiwalach wojskowych w różnych aranżacjach.

Po występach, Reprezentacyjny Zespół Artystyczny WP został przez Związek uhonorowany Złotym Medalem z Gwiazdą „Za zasługi dla ZŻWP”. Prezes Związku wręczając odznaczenie na ręce dyrektora RZA WP płk. dr. Mariusza DZIUBKA, podziękował za wspaniały występ „wasz dzisiejszy występ koronujący Jubileusz 45. Lecia Związku jest wspaniałym przykładem więzi łączących żołnierski mundur”.

Po występie Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego WP uczestników uroczystości zaproszono na przygotowany żołnierski poczęstunek.

płk Andrzej SAWICKI