Aktualności

Ostatnia droga naszego Kolegi - Stulatka płk. Eugeniusza ANKUTOWICZA

11 grudnia 2025 r. na cmentarzu Giżynek w Stargardzie pożegnaliśmy pułkownika Eugeniusza ANKUTOWICZA - Sybiraka, Weterana Walk oraz Kombatanta.
Każde pożegnanie, a szczególnie to ostatnie skłania do refleksji i wspomnień.
Urodził się 15 marca 1925 r. w Komarnie  k/Lwowa jako syn żołnierza WP. Przed wojną zdążył ukończyć 2 klasy gimnazjum we Lwowie. 
13 kwietnia 1940 r. razem z matką i bratem wywieziony na Daleki Sybir. W maju 1943 r. dotarł do Sielc i został przydzielony do 1 Brygady Pancernej a już we wrześniu 1943 r. wyruszył na front. Uczestniczył w bitwie pod Lenino, Żytomierzem i Kiwercami. Po przekroczeniu Bugu walczył pod Dęblinem, na Przyczółku Warecko-Magnuszewskim oraz pod Studziankami. 
We wrześniu 1944 r. 1 Brygada Pancerna wspierała walki 1DP o warszawską Pragę, Legionowo i Modlin. W październiku 1944 r. skierowany do 1 Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej w Rembertowie z której został skierowany na front szlakiem przez Łódź - Poznań – Kołobrzeg - Gorzów aż po Kostrzyn n/Odrą a następnie transportem kolejowym do Oleśnicy.
16 kwietnia 1945 r. brał udział w forsowaniu Nysy Łużyckiej pod Rottenbergiem i walki w kierunku Budziszyna. 20 kwietnia 1945 r. ranny odłamkiem w lewą stronę głowy. Po leczeniu w szpitalu polowym w Bolesławcu w czerwcu 1945 r. przez Drezno, Berlin, Poznań wrócił do 16 Brygady Pancernej w Mosinie, która została przeniesiona do Szczecina i przeorganizowana w 9 Łużycki Pułk Czołgów i przeniesiony do Słupska. Po ukończeniu KDO w Poznaniu służył na różnych stanowiskach od dowódcy kompanii do szefa sztabu pułku w wojskach pancernych kolejno w Elblągu, Lęborku, Trzebiatowie i Braniewie. Od 1958 r. po KDO służb administracyjnych w Warszawie pełnił służbę w WKR Włocławek, PSzW Dębno Lubuskie oraz w WKU Stargard Szczeciński. Od 1976 r. na emeryturze pracował jeszcze jako inspektor OC w UG Dolice, Stargard i MZK Stargard.
W 2001 r. awansowany na stopień pułkownika. 
Za służbę frontową, zawodową i działalność społeczną odznaczony m.in.:
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Walecznych,
- Zasłużony na Polu Chwały,
- Medal Za Warszawę 1939-45,
- Medal za Odrę Nysę Bałtyk, 
- Medal Zwycięstwa 1939-45, 
- Medal Rodła,
- Srebrny Krzyż Zasługi, dwukrotnie. 
- Medal Za Kołobrzeg, 
- Krzyż Zesłańców Sybiru, 
- Medale 20-30-40-lecia, 
- Gryf Pomorski, 
- Medale Złoty, Srebrny i Brązowy Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
- Medale Złoty, Srebrny i Brązowy Za Zasługi dla Obronności Kraju,
- Zwycięska Nike.
- Krzyż 100 lat Związku Inwalidów Wojennych RP 
oraz wiele innych odznaczeń związkowych.
Był członkiem Związku Sybiraków, Związku Kombatantów RPiBWP (wcześniej ZBoWID) oraz ŻŻWP. W ZIW RP od 1990 r. Wiceprezes  od 1994 r. Prezes Oddziału w Stargardzie. 
Członek Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość. Uprawnienia  Kombatanta od 1976 r. 
Związek małżeński z żoną Bożeną przetrwał 78 lat, w którym wychowali 3 synów i doczekali się 6-ro wnucząt i 6-ro prawnucząt. 
W uroczystości pogrzebowej z asystą wojskową uczestniczyła żona Bożena synowie z żonami i dziećmi, rodzina, sąsiedzi, znajomi oraz liczne grono przyjaciół i członków ZŻWP i ZIWRP.  
Słowo pożegnalne odczytał sekretarz Oddziału ZIWRP w Stargardzie Kazimierz Kiełtyka cytując na zakończenie „Każdy przyniesiony kwiat na Twój grób zwiędnie, każdy zmienia barwę tylko jeden pozostanie  -  kwiat wspomnienia”.

Tekst: Kazimierz KIEŁTYKA
Zdjęcia: Tadeusz SURMA

« Powrót do listy