Związek Żołnierzy Wojska Polskiego
Zarząd Główny

Adres tymczasowy Zarządu Głównego:
ul. Marszałkowska 115, p. 349
00-102 Warszawa

tel. +48 727 008 000, + 48 727 008 001, + 48 727 008 105

Organizacja pożytku publicznego   KRS 0000141267

 

Prezydent RP

podpisał tzw.

ustawę dezubekizacyjną

 

29 grudnia 2016 r. Prezydent Andrzej Duda podpisał 7 ustaw w tym ustawę z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, ABW, AW, SUW, SWW, CBA, Straży Granicznej, BOR, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

 


 

Informacja o ustawie z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy
o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

 

Celem ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin jest wprowadzenie rozwiązań umożliwiających zniesienie przywilejów emerytalnych związanych z pracą w aparacie bezpieczeństwa PRL, przez ustalenie na nowo świadczeń emerytalnych i rentowych osobom pełniącym służbę na rzecz totalitarnego państwa w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r.

W ocenie ustawodawcy, przywileje emerytalne i rentowe związane z pracą w organach bezpieczeństwa PRL nie zasługują na ochronę prawną, przede wszystkim ze względu na powszechne poczucie naruszenia w tym zakresie zasady sprawiedliwości społecznej, dlatego też konieczne jest ich ograniczenie. Realne zmniejszenie wysokości świadczeń funkcjonariuszy pełniących służbę na rzecz totalitarnego państwa oraz osób uprawnionych do rent rodzinnych po takich funkcjonariuszach wymaga wprowadzenia nowych rozwiązań prawnych (rozwiązania wprowadzone tzw. ustawą dezubekizacyjną z dnia 23 stycznia 2009 r., nie okazały się w pełni skuteczne).

Z powyższych względów, ustawa z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin:

1) wprowadza definicję służby na rzecz totalitarnego państwa, za którą to służbę uznaje służbę od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. w cywilnych i wojskowych instytucjach i formacjach wymienionych enumeratywnie w dodawanym art. 13b ustawy zaopatrzeniowej;
    Pojęcie „służby na rzecz totalitarnego państwa” zastąpiło występujące dotychczas na gruncie ustawy zaopatrzeniowej pojęcie „służby w organach bezpieczeństwa państwa”. Jednocześnie, w dodawanym art. 13b ustawy zaopatrzeniowej, zamieszczono szczegółowy katalog jednostek, w których służba była pełniona na rzecz totalitarnego państwa.
     Wśród cywilnych i wojskowych instytucji i formacji, w których służbę uznano za służbę na rzecz totalitarnego państwa wymieniono:
     a) Resort Bezpieczeństwa Publicznego Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego,
     b) Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego,
     c) Komitet do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego,
     d) jednostki organizacyjne podległe organom, o których mowa w lit. a-c, w szczególności jednostki Milicji Obywatelskiej w okresie do dnia 14 grudnia 1954 r.,
    e) służby i jednostki organizacyjne Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i ich poprzedniczki oraz ich odpowiedniki terenowe, wskazane enumeratywnie w art. 13b ust. 1 pkt. 5 ustawy zaopatrzeniowej,
    f) jednostki organizacyjne Ministerstwa Obrony Narodowej i ich poprzedniczki, wskazane enumeratywnie w art. 13b ust. 1 pkt. 6 ustawy zaopatrzeniowej.
     Za służbę na rzecz totalitarnego państwa uznano również:
    a) służbę na etatach wskazanych w art. 13b ust. 2 pkt. 1 ustawy zaopatrzeniowej, w tym na etacie Ministra Spraw Wewnętrznych,
  b) okres odbywania szkolenia zawodowego w szkołach i na kursach Służby Bezpieczeństwa przez funkcjonariuszy pełniących służbę na etatach wskazanych w art. 13b ust. 2 pkt. 1 ustawy zaopatrzeniowej oraz w instytucjach i formacjach wskazanych w art. 13b ust. 1 tej ustawy,
   c) okres oddelegowania funkcjonariuszy pełniących służbę na etatach wskazanych w art. 13b ust. 2 pkt. 1 ustawy zaopatrzeniowej oraz w instytucjach i formacjach wskazanych w art. 13b ust. 1 tej ustawy, do innych instytucji państwowych, w tym przeniesienia na etaty niejawne w kraju lub poza granicami Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
    Jednocześnie z definicji służby na rzecz totalitarnego państwa wyłączono służbę, która rozpoczęła się po raz pierwszy nie wcześniej niż w dniu 12 września 1989 r. oraz służbę, której obowiązek wynikał z przepisów o powszechnym obowiązku obrony.
    Przedział czasowy, w którym pełnioną służbę uznano za służbę na rzecz totalitarnego państwa, ustalono na okres od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. Data końcowa tego przedziału - dzień 31 lipca 1990 r., jest datą likwidacji Służby Bezpieczeństwa.  

2) zakłada ustalenie na nowo emerytur i rent inwalidzkich przysługujących funkcjonariuszom, którzy pełnili służbę na rzecz totalitarnego państwa, oraz rent rodzinnych pobieranych po takich funkcjonariuszach;
    Ustalenie nowej wysokości ww. świadczeń następować będzie w oparciu o sporządzoną przez Instytut Pamięci Narodowej – Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, na podstawie posiadanych akt osobowych, informację o przebiegu służby danego funkcjonariusza na rzecz totalitarnego państwa. Z wnioskiem o sporządzenie takiej informacji występował będzie organ emerytalny, a informacja przekazywana będzie temu organowi w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.

Emerytura policyjna osoby, która pełniła służbę na rzecz totalitarnego państwa i pozostawała w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., ustalana będzie na następujących zasadach:
    a) jej wysokość wynosić będzie 0% podstawy wymiaru – za każdy rok służby na rzecz totalitarnego państwa (obecnie każdy rok służby w organach bezpieczeństwa państwa w latach 1944-1990 liczony jest po 0,7% podstawy wymiaru),
    b) brak będzie możliwości podwyższenia emerytury o 15% podstawy wymiaru emerytowi, którego inwalidztwo pozostawało w związku ze służbą (wobec ww. osób objętych ustawą zmieniającą wyłączono stosowanie, przewidującego taką możliwość, art. 15 ust. 4 ustawy zaopatrzeniowej),
   c) brak będzie możliwości podwyższenia emerytury o 2%, 1% lub 0,5% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze (nurek, płetwonurek, zwalczanie fizyczne terroryzmu, personel latający na samolotach i śmigłowcach, członek załogi nawodnych jednostek pływających, skoczek spadochronowy, saper, służba wywiadowcza za granicą, warunki szczególnie zagrażające życiu i zdrowiu) oraz o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby na froncie w czasie wojny oraz w strefie działań wojennych, jeżeli okoliczności uzasadniające podwyższenie wystąpiły w związku z pełnieniem służby na rzecz totalitarnego państwa,
   d) wysokość emerytury ustalonej zgodnie z lit. a-c nie będzie mogła być wyższa niż miesięczna kwota przeciętnej emerytury wypłaconej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ogłoszonej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Renta inwalidzka osoby, która pełniła służbę na rzecz totalitarnego państwa, ustalona dla danej grupy inwalidzkiej, zgodnie z art. 22 ustawy zaopatrzeniowej, zostanie ustalona na następujących zasadach:
     a) jej wysokość ulegnie zmniejszeniu o 10% podstawy wymiaru za każdy rok służby na rzecz totalitarnego państwa,
    b) w przypadku osoby, która pełniła służbę na rzecz totalitarnego państwa i została zwolniona ze służby przed dniem 1 sierpnia 1990 r., renta inwalidzka wypłacana będzie w kwocie minimalnej, zgodnie z orzeczoną grupą inwalidzką,
     c) wysokość renty inwalidzkiej ustalonej zgodnie z lit. a nie będzie mogła być wyższa niż miesięczna kwota przeciętnej renty z tytułu niezdolności do pracy wypłaconej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ogłoszonej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Renta rodzinna przysługująca po osobie, która pełniła służbę na rzecz totalitarnego państwa i pozostawała w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., zostanie ustalona na następujących zasadach:
    a) jako pochodna emerytury lub renty inwalidzkiej, zostanie obniżona w następstwie ponownego ustalenia wysokości świadczenia, jakie przysługiwało lub przysługiwałoby zmarłemu funkcjonariuszowi, emerytowi lub renciście, zgodnie ze wskazanymi wyżej zasadami ustalania wysokości emerytur i rent inwalidzkich),
    b) wysokość renty rodzinnej ustalonej zgodnie z lit. a nie będzie mogła być wyższa niż miesięczna kwota przeciętnej renty rodzinnej wypłaconej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ogłoszonej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
    c) regulacje wskazane w lit. a i b nie będą stosowane w przypadku, gdy renta rodzinna przysługuje po funkcjonariuszu, który po dniu 31 lipca 1990 r. zaginął w związku z pełnieniem służby lub poniósł śmierć w wypadku pozostającym w związku z pełnieniem służby.

W pozostałym zakresie do ustalenia wysokości emerytur, rent inwalidzkich i rent rodzinnych stosowane będą obowiązujące przepisy ustawy zaopatrzeniowej.

3) wyłącza stosowanie przepisów o ustaleniu na nowo emerytury i renty inwalidzkiej, jeżeli osoba, która pełniła służbę, udowodni, że przed rokiem 1990, bez wiedzy przełożonych, podjęła współpracę i czynnie wspierała osoby lub organizacje działające na rzecz niepodległości Państwa Polskiego; przepis ten będzie stosowany odpowiednio również do renty rodzinnej;
    Za środki dowodowe potwierdzające ww. okoliczności ustawodawca uznał zarówno informację Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o przebiegu służby danego funkcjonariusza na rzecz totalitarnego państwa, jak i inne dowody, w szczególności wyrok skazujący, choćby nieprawomocny, za działalność polegającą na podjęciu, bez wiedzy przełożonych, czynnej współpracy z osobami lub organizacjami działającymi na rzecz niepodległości Państwa Polskiego w okresie służby na rzecz totalitarnego państwa.

4) przewiduje możliwość wyłączenia stosowania, wobec niektórych osób, przepisów o ustaleniu na nowo emerytury, renty inwalidzkiej i renty rodzinnej;
   Osobą uprawnioną do podjęcia takiej decyzji będzie minister właściwy do spraw wewnętrznych. Z możliwości tej będzie on mógł skorzystać w szczególnie uzasadnionych przypadkach, ze względu na krótkotrwałą służbę przed dniem 31 lipca 1990 r. oraz rzetelne wykonywanie zadań i obowiązków po dniu 12 września 1989 r., w szczególności z narażeniem zdrowia i życia. Świadczenia osób, wobec których zastosowano ww. regulację, wypłacane będą na dotychczasowych zasadach.

5) obliguje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do ogłoszenia, obowiązującej od dnia ogłoszenia ustawy zmieniającej miesięczną kwotę przeciętnej: emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy i renty rodzinnej wypłaconej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
    Ww. kwoty Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłosi, w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Zostaną one obliczone za ostatni miesiąc kwartału poprzedzającego datę ogłoszenia ustawy zmieniającej. Do ich obliczenia przyjęte zostaną kwoty wszystkich jednostkowych świadczeń danego rodzaju, wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przed odliczeniem składki na ubezpieczenie zdrowotne,  zaliczki i innych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz przed dokonaniem zmniejszeń z tytułu zawieszalności, potrąceń i egzekucji. Kwoty te obliczone zostaną bez kwot wyrównań oraz dodatków i innych świadczeń pieniężnych przysługujących do danego świadczenia.

6) przewiduje waloryzację miesięcznej kwoty przeciętnej emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy i renty rodzinnej, wypłaconych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;
Ogłoszone przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kwoty podlegać będą waloryzacji na zasadach i w terminach przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zwaloryzowane kwoty świadczeń Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłaszał będzie, w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, co najmniej na 7 dni roboczych przed najbliższym terminem waloryzacji.

Przepisy przejściowe nakładają na organ emerytalny obowiązek wszczęcia z urzędu postępowań w przedmiocie ponownego ustalenia wysokości emerytur i rent inwalidzkich wypłacanych byłym funkcjonariuszom, którzy pełnili służbę na rzecz totalitarnego państwa, oraz rent rodzinnych przysługujących po tych funkcjonariuszach.

Świadczenia emerytalne i rentowe w nowej wysokości wypłacane będą od dnia 1 października 2017 r.

Ustawa wchodzi w życie zasadniczo z dniem 1 stycznia 2017 r.
 

Źródło: http://www.prezydent.pl/aktualnosci/wydarzenia/art,456,prezydent-andrzej-duda-podpisal-7-ustaw.html



 

L I S T

byłych ministrów

obrony narodowej

do

Marszałka Sejmu

 


 

Źródło: http://bronislawkomorowski.org/2016/12/list-bylych-ministrow-obrony-marszalka-sejmu-rp/



 

Piotr KOŁODZIEJCZYK

wiceadmirał w st. spocz.

Minister

Obrony Narodowej

w latach

1990÷1991

i 1993÷1994

 

Szanowni Koledzy,

W związku z faktem, iż pod listem wystosowanym w dniu 8 grudnia br. przez byłych ministrów ON do Marszałka Sejmu RP zabrakło mojego podpisu oświadczam, że stało się to bez mojej wiedzy i woli.

Pragnę z całą mocą podkreślić swoją pełną solidarność ze stanowiskiem Prezydium ZG ZŻWP, czemu gotów jestem dać dowód słowem i czynem.

Łączę wyrazy należnego szacunku oraz serdeczne pozdrowienia,

Piotr KOŁODZIEJCZYK
     wiceadmirał w st. spocz.

 


 

S T A N O W I S K O

Prezydium Zarządu Głównego

Związku Żołnierzy Wojska Polskiego

wobec projektu ustawy o zmianie

ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym

żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin

 

W godzinach popołudniowych 2 grudnia 2016 r. na stronie internetowej Sejmu opublikowany został projekt ustawy o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. Projekt ten drastycznie obniża emerytury żołnierzom pełniącym służbę na rzecz „totalitarnego państwa” w okresie od 22 lipca 1944 r. do 31 sierpnia 1990 r. oraz z Wojskowej Radzie Ocalenia Narodowego. Intencją twórców ustawy jest zniesienie przywilejów emerytalnych tych żołnierzy, ponieważ ich zdaniem „nie zasługują oni na ochronę prawną ze względu na poczucie naruszenia w tym zakresie zasady sprawiedliwości społecznej”.

Z projektu ustawy nie wynika kto jest jej autorem, czyżby był on sierotą? Został przygotowany w tajemnicy z rażącym naruszeniem obowiązującego prawa. Wbrew twierdzeniu autorów ustawy zamieszczonym w jej uzasadnieniu nie został on opublikowany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji. Naruszono liczne przepisy Regulaminu Pracy Rady Ministrów dotyczące postępowania z projektami dokumentów rządowych. Nie można go znaleźć w wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów. Nie przeprowadzono uzgodnień ani konsultacji społecznych. Nie został on rozpatrzony przez Komitet Stały Rady Ministrów. Nie było go również w porządku obrad Rady Ministrów w dniu 24 listopada 2016 r. ani we wcześniejszych.  Mimo tych naruszeń prawa w dniu 2 grudnia br. został on podpisany przez Panią Premier Beatę Szydło i jako projekt rządowy skierowany do Sejmu. Pani Premier nie zna ani projektu ustawy, ani jego uzasadnienia. W piśmie przewodnim przy którym przesyła projekt ustawy do Sejmu pisze, że ”w załączeniu przedstawia opinię dotyczącą zgodności proponowanych rozwiązań z prawem Unii Europejskiej”. Treść uzasadnienia mówi natomiast, że „zakres projektu ustawy nie jest objęty prawem Unii Europejskiej”.

Analiza projektu ustawy wskazuje na zwykłe niechlujstwo w pracach nad nim. Nie zawiera on definicji „państwa totalitarnego”. Autorzy projektu ustawy nie zauważają, że w polskim systemie prawnym ustawa z dnia 9 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin jest jednakowa dla wszystkich żołnierzy. Zasady obliczania wysokości emerytur wojskowej są jednakowe dla każdego żołnierza, a jej wysokość zależy od uposażenia pobieranego w ostatnim miesiącu pełnienia służby. Wyjątek stanowią żołnierze powołani po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2012 r. do zawodowej służby wojskowej lub służby kandydackiej. Jakie więc przywileje mają oni na myśli. Nie wyjaśniają, dlaczego żołnierze pełnili służbę „na rzecz państwa totalitarnego” w okresie od 22 lipca 1944 r. do 31 sierpnia 1990 r. a funkcjonariusze pobierający emerytury policyjne w okresie od 22 lipca 1944 r. do 31 lipca 1990 r.

Prezydium Zarządu Głównego stoi na stanowisku, że projekt ustawy narusza zasady Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zwłaszcza art. 2. Autorzy ustawy nie przestrzegają wyroku Trybunału Konstytucyjnego w tej materii (sprawa K 6/09). Nie wyjaśniają, dlaczego dzielą żołnierzy pełniących służbę po 1990 r., w wolnej Polsce, na żołnierzy „gorszego sortu”, którym należy drastycznie ograniczyć uprawnienia emerytalne oraz na lepszych, których ustawa pomija. Żołnierze „gorszego sortu” potrzebni są, gdy zachodzi potrzeba pochwalić się wysiłkiem naszego kraju w misjach pokojowych. Twórcy ustawy zapominają o rodzinach żołnierzy poległych w misjach poza granicami kraju obcinając im renty rodzinne.  Nie pamiętają o zasługach żołnierzy przy wprowadzeniu naszego kraju do NATO. Świadomie wprowadzają się w błąd społeczeństwo poprzez określenie „specjalne przywileje emerytalne”, co jest zamierzonym brakiem rozróżnienia systemu zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy i ich rodzin z systemem ubezpieczeń społecznych.

Prezydium Zarządu Głównego zwraca uwagę, że pozostali emeryci i renciści wojskowi, a także żołnierze pełniący obecnie zawodową służbę wojskową nie mogą czuć się bezpiecznie. Pojawiły się już żądania polityków, aby takimi rozwiązania objąć również kadrę dowódczą Wojska Polskiego oraz działaczy partyjnych. Żołnierzom zawodowym ich polityczny przełożony wskazał już, że to nie oni są prawdziwymi patriotami gotowymi bronić Ojczyzny, że to nie oni stanowią elitę armii. Przy pogarszającej się sytuacji gospodarczej, na co wskazują liczni ekonomiści, system zaopatrzenia emerytalnego ich obejmujący może ulec zmianie.

Prezydium przypomina, że w dniu 5 lutego br. ówczesny Dyrektor Gabinetu Politycznego Ministra Obrony Narodowej - Rzecznik Prasowy Bartłomiej Misiewicz, w trakcie spotkania Konwentem Korpusu Oficerów Zawodowych poinformował, że w Ministerstwie Obrony Narodowej oraz w innych ministerstwach nie są w tej chwili prowadzone prace, które pogarszałyby sytuację żołnierzy zawodowych oraz emerytów wojskowych. Podkreślił także, że takie prace nie są planowane w komórkach resortu obrony narodowej.

Prezydium Zarządu Głównego stwierdza, że projektodawcą kierują wyłącznie motywy polityczne, wynikające z zobowiązań wyborczych. Gdy brak pieniędzy na realizację rozdętych programów wyborczych najłatwiej sięgnąć po emerytury, tym bardziej, że towarzyszące temu hasła populistyczne znajdują wielu zwolenników. Nie zauważają, że projekt jest wewnętrznie sprzeczny, gdyż w jednym miejscu prezentuje zasady procentowe obliczania wysokości emerytur, a w innym określa maksymalną jej wysokość bez względu na te obliczenia.

Autorzy projektu ustawy stawiają się ponad prawem. Nie są i nie chcą być uczestnikami procesów demokratycznych zawarowanych w Konstytucji RP. Bezkrytycznie akceptują dążenia IPN do objęcia zakresem jego działania coraz większej grupy obywateli.  Mając to na uwadze Prezydium rekomenduje twórcom ustawy zapoznanie się i traktowanie jako niedoścignionego wzorca treści art. 81 oraz 82 ustawy z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszów państwowych i zawodowych wojskowych (Dz. U. z 1924 nr 6, poz. 46).

Prezydium Zarządu Głównego zwraca się do parlamentarzystów o odrzucenie projektu ustawy, przy tworzeniu której naruszono tak wiele przepisów. Pamiętajmy wszyscy o słowach Juliana Tuwima, który w wierszu „Modlitwa 2” prosi Boga „niech prawo zawsze prawo znaczy, a sprawiedliwość – sprawiedliwość”.

PREZYDIUM ZARZĄDU GŁÓWNEGO ZŻWP


 

Reakcje parlamentarzystów

na otrzymane

S T A N O W I S K O

Prezydium Zarządu Głównego

ZŻWP

wobec projektu ustawy

o zmianie ustawy

o zaopatrzeniu emerytalnym

żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin

 


 

Paulina HENNIG-KLOSKA

Poseł na Sejm

Nowoczesna

 

Wielokrotnie Nowoczesna Ryszarda Petru podkreślała, że Państwo prawa (jakim jest RP) u swych podwalin powinno mieć przestrzeganie powszechnych zasad, a jedna z nich i to priorytetową jest stwierdzenie, że nie można stosować „odpowiedzialności zbiorowej” oraz to, że każdy casus prawny wymaga indywidualnej oceny uprawnionego organu - co w konstrukcji prawnej przyjętej w RP i Konstytucji oznacza, że uprawnionym do orzekania w takich indywidualnych sprawach są Sądy Powszechne jako niezawisły organ tzw. „trzeciej władzy państwa”. Od momentu gdy ukazały się „przecieki” dot. projektu tejże ustawy, zarówno Pani Poseł jak i całe ugrupowanie polityczne które reprezentuje tzn. Partia Polityczna Nowoczesna Ryszarda Petru stoi na stanowisku, że projekt który obecnie forsowany jest przez tzw. „kręgi rządowe” i zbliżone do PiS-u, jest wyrazem nieprzemyślanego działania noszącego znamiona „zemsty”.
    Takie stanowisko Pani Poseł przedstawiała już wielokrotnie zarówno w Sejmie jak i w mediach oraz na wszystkich spotkaniach na które jest zapraszana a gdzie podnoszony jest ten temat.
     W obecnym kształcie i założeniach projekt o którym Państwo piszecie nie jest dla nas do przyjęcia i jeśli nie zostaną wprowadzone do niego zapisy umożliwiające indywidualne rozpatrzenie poszczególnych przypadków oraz możliwość ich oceny przez niezawisły Sąd - nie uzyska on poparcia z naszej strony.
   Proszę o poinformowanie o naszym stanowisku ZG ZŻWP jak i wszystkich Waszych członków.
    Jednocześnie pragnę poinformować, że zarówno Pani Poseł jak i Zarządy Kół Nowoczesna Ryszarda Petru w Wielkopolsce (gdyż te okręgi wyborcze reprezentuje) dostrzegają nadchodzącą tragedię życiową która wraz z wprowadzeniem tej „ustawy” grozi setkom tysięcy „bogu ducha winnym” osobom i z wszystkich sił będziemy temu przeciwdziałać.
   W OW 37 (Gnieźnieńsko-Konińskim) jest tych osób tysiące we wszystkich organizacjach zrzeszających osoby służące Dobru Polski w różnych mundurach i pozostajemy otwarci na szeroką współpracę z Waszym środowiskiem i zapraszamy.

Z poważaniem

Piotr Szczepański
    asystent Poseł na Sejm RP
     Pauliny Hennig-Kloska


 

Janusz SANOCKI

Poseł na Sejm

Niezrzeszony

 

W pełni popieram Wasze stanowisko ws. emerytur. Uważam - co prawda - że system emerytalny w całości powinien w Polsce być zmieniony, przywileje zweryfikowane i ograniczone, ale kluczem do tego nie mogą być kryteria polityczne, a tak jest w obecnym projekcie ustawy.
     Zaznaczam, że jestem byłym internowanym, więźniem politycznym z okresu PRL.
     Upoważniam Panów do opublikowania mojego stanowiska.

Z wyrazami szacunku

Janusz Sanocki
      poseł na Sejm RP
     Niezrzeszony

 


 

RZĄDOWY PROJEKT

USTAWY O ZMIANIE USTAWY

O ZAOPATRZENIU EMERYTALNYM

ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH

ORAZ ICH RODZIN

 

Szanowne Koleżanki, Szanowni Koledzy!

 

Informujemy, że w dniu 2 grudnia 2016 r., Rada Ministrów wniosła do Sejmu RP „Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin”.

Projekt dotyczy obniżenia wysokości emerytur wojskowych i rent inwalidzkich dla członków WRON i byłych żołnierzy zawodowych, którzy pełnili służbę w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 sierpnia 1990 r., a także wojskowych rent rodzinnych pobieranych po takich żołnierzach zawodowych.

Wniesiony projekt ustawy, któremu jeszcze nie został nadany numer druku na tym etapie, Marszałek Sejmu skierował do zaopiniowania przez Biuro Legislacyjne oraz Biuro Analiz Sejmowych. Ocena dokonywana w opiniach dotyczy przede wszystkim zgodności projektów ustaw z prawem Unii Europejskiej oraz formalnych elementów uzasadnienia. Projekt ustawy, co do której istnieje wątpliwość, czy nie jest sprzeczna z prawem, w tym z prawem Unii Europejskiej lub podstawowymi zasadami techniki prawodawczej, Marszałek Sejmu może także skierować do Komisji Ustawodawczej w celu wyrażenia opinii.

Ponadto, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia  prawa  (Dz.  U.  poz.  1414,  z  późn.  zm.)  projekt  został  udostępniony w Biuletynie  Informacji  Publicznej  na  stronie  internetowej  Rządowego  Centrum Legislacji w zakładce Rządowy Proces Legislacyjny.

Poniżej przedstawiamy projekt ustawy w wersji .pdf

 


 


 

APEL

Prezydium Zarządu Głównego

Związku Żołnierzy Wojska Polskiego

w sprawie kampanii

sprawozdawczo-wyborczej Związku

 

Szanowne Koleżanki, Szanowni Koledzy!

Bieżąca kadencja działalności Związku Żołnierzy Wojska Polskiego dobiega końca. Wkraczamy w okres kampanii sprawozdawczo-wyborczej, którą zwieńczy XI Krajowy Zjazd Delegatów. Dokonamy w niej oceny naszej pracy, pochwalimy się sukcesami, przeanalizujemy niepowodzenia. Musimy dać jasną odpowiedź na pytanie, co po jubileuszu 35-lecia Związku. Jakie mają być nasze priorytety, jak wbrew niektórym opiniom ocalić niezależność Związku.

Sytuacja, w której postawiło nas kierownictwo Ministerstwa Obrony Narodowej zmusza do określenia na nowo naszego miejsca w społeczeństwie. Jesteśmy częścią społeczeństwa obywatelskiego. Z pełnym szacunkiem dla władz państwowych i samorządowych, domagamy się zawarowanego w konstytucji prawa do wyrażania opinii w sprawach istotnych dla państwa, społeczeństwa oraz Sił Zbrojnych RP. Chcemy dzielić się naszym doświadczeniem oraz naszymi spostrzeżeniami. Nie zgodzimy się na narzucanie nam jednego, jedynie słusznego punktu widzenia. Nie zgodzimy się na podział byłych żołnierzy na lepszych i gorszych, na traktowanie ich jako ludzi gorszej kategorii, których można pozbawić ich praw podmiotowych. Powinniśmy podejmować wszelkie dopuszczalne prawem działania mające na celu obronę godności i honoru  dobrego imienia byłych żołnierzy oraz członków ich rodzin.

W trakcie kampanii sprawozdawczo wyborczej musimy się zastanowić, jakie zadania stoją przed poszczególnymi ogniwami Związku i w jaki sposób je realizować w poszczególnych sferach działalności. Gdzie tkwią rezerwy do wykorzystania? Gdzie poszukiwać sojuszników, jak ułożyć sobie współpracę z władzami samorządowymi i innymi organizacjami?

Sytuacja w której znalazł się Związek zweryfikowała wiele zapewnień i głoszonych deklaracji. Typując kandydatów do władz w kołach oraz delegatów do poszczególnych szczebli organizacyjnych pamiętajmy o zasadzie: każda jednostka organizacyjna Związku powinna pełnić swoją rolę i wykonywać zadania przed nią stojące. Przestrzegajmy zasady, że każdy kandydat do władz w kole, każdy delegat na zjazd rejonowy, wojewódzki oraz krajowy nie będzie się uchylał od pełnienia funkcji związkowych. Unikajmy takich, którzy swymi porażkami i niepowodzeniami chętnie obarczają wyższy szczebel. Tego typu usprawiedliwienia nie powinny mieć miejsca w naszym Związku.

Szanowne Koleżanki, Szanowni Koledzy!

Prezydium Zarządu Głównego jest przekonane, że dobrze znacie swoje środowiska. Sądzimy, że Wasze  decyzje wyborcze będą trafne, a do władz poszczególnych szczebli wybierzecie ludzi, którzy sprostają środowiskowemu zapotrzebowaniu. Do kierowania tak dużym Związkiem potrzebni są ludzie pozytywnie nastawieni oraz chętni do pracy przez całą następną kadencję.

 

PREZYDIUM ZARZĄDU GŁÓWNEGO ZŻWP

 


 

ŻOŁNIERZE WYKLUCZENI

 

Szczególnie interesujący jest nr 32 „Przeglądu” z dnia 8 - 15 sierpnia 2016 r.
   W dziale „Kraj” na stronie 23 zamieszczony jest artykuł pn. „ŻOŁNIERZE WYKLUCZENI” w którym przedstawiono problematykę dotyczącą finansowania przez Ministerstwo Obrony Narodowej tylko tych stowarzyszeń żołnierzy, które są bliskie ideowo ministrowi ON.

Zapraszamy do lektury. Musisz przeczytać!

 


 


 

WAŻNY KOMUNIKAT

ZARZĄDU

GŁÓWNEGO ZŻWP

Uprzejmie informujemy, że od dnia 31 marca 2016 r. Biuro Zarządu Głównego funkcjonuje pod adresem:

ul. Marszałkowska 115  p. 349
00-102 Warszawa

Preferowanym sposobem wymiany korespondencji jest poczta elektroniczna. Dokumenty (skany dokumentów) do Zarządu Głównego należy przesyłać na adres zzwp@op.pl. Dotyczy to wszystkich dokumentów, za wyjątkiem dokumentów na których wymagane są oryginalne podpisy i pieczęcie.

W związku ze zmianą siedzib zarządów wojewódzkich i rejonowych uprzejmie prosimy o przesyłanie nowych adresów, tak aby możliwe było dokonanie aktualizacji w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz przesyłanie odznaczeń i Głosu Weterana i Rezerwisty.