Związek Żołnierzy Wojska Polskiego
Zarząd Główny

Adres Zarządu Głównego:
ul. Miklaszewskiego 5
02-776 Warszawa

tel. +48 727 008 000

Organizacja pożytku publicznego   KRS 0000141267

Związek na co dzień

Przeciwlotnicy wciąż są w Olsztynie

Pierwszym w tym roku zebraniem Koła nr 11 „Przeciwlotnik” ZŻWP w Olsztynie rozpoczęto obchody 100-lecia artylerii przeciwlotniczej w Polsce oraz 74-lecia jednostek obrony przeciwlotniczej na Warmii i Mazurach. Z tej okazji wiceprezes Koła nr 11 Jerzy Moskal opracował specjalną broszurę poświęconą 46. Pułkowi Artylerii Przeciwlotniczej w Olsztynie.
     Zanim prezes, mł. chor. Stanisław Walczak, podsumował działalność koła w 2018 r., uczczono pamięć trzech zmarłych kolegów oraz żony jednego z członków.  Spora to strata, bo członkowie Koła nr 11 należą do najaktywniejszych kół wojewódzkiej organizacji w Olsztynie: kilku z nich pełni ważne funkcje  w wojewódzkich władzach związku, a dwóch w instytucjach samorządowych. Kolega płk Aleksander Pieczkin przewodniczy Warmińsko-Mazurskiemu Zespołowi Obywatelskiego Parlamentu Seniorów oraz działa w społecznych radach seniorów przy prezydencie Olsztyna oraz marszałku województwa warmińsko-mazurskiego. W Społecznej Radzie Seniorów woj. Warmińsko-Mazurskiego zasiada też kol. Stanisław Walczak. Być może dzięki temu ZW ZŻWP otrzymał w 2018 r. certyfikat „Miejsce Przyjazne Seniorom”.
     Koło 11 liczy 36 członków i jest najliczniejsze w wojewódzkiej organizacji. Jest ono organizatorem kilku imprez integracyjnych oraz strzeleckich, członkowie uczestniczą licznie w imprezach organizowanych przez Zarząd Wojewódzki ZŻWP oraz władze miasta i województwa. Założyli też Stowarzyszenie Kombatantów WP, co ułatwia im pozyskiwanie funduszy, m.in. na wycieczki historyczno-wojskowe. Nic dziwnego, że na koło spłynął grad związkowych odznaczeń. Z przyjemnością wręczał je członek ZG ZŻWP por. rez. Jerzy Pantak.  
     St. chor. sztab. Waldemar  Danielewicz otrzymał dwa medale ZŻWP: Okolicznościowy i XXXV-lecia;  mł. chor. Stanisław Walczak - Komandorię Złotego Krzyża Zasługi ZŻWP, Medal Okolicznościowy i Brązowy Medal „Zasłużony Działacz ZŻWP”; płk Aleksander Pieczkin - Komandorię Złotego Krzyża Zasługi ZŻWP; kpt Waldemar Szawiel - Srebrny Krzyż Zasługi dla ZŻWP; st. sierż. rez. Jarosław Łukaszewicz i płk rez. Andrzej Gołębiowski - brązowe Krzyże Zasługi dla ZŻWP; st. chor. Stanisław Niemcewicz - Odznakę Honorową „Za Zasługi dla ZŻWP”; st. kpr. rez. Marek Mościcki - Medal XXXV-lecia ZŻWP; plut. Kazimierz Winiarski - Medal Okolicznościowy ZŻWP; płk Romuald Jóźwiak i st. chor. sztab. Jan Danielewicz - brązowe medale „Zasłużony Działacz ZŻWP”; mjr Emil Bednarczyk i mjr Roman Kocyba - Dyplomy Uznania ZG ZŻWP.
     W planach na 2019 rok koledzy z K11 „Przeciwlotnik” mają kolejne imprezy integracyjne w Olsztynie, ponadto m.in. udział w zawodach strzeleckich o Puchar Prezydenta Olsztyna i Puchar Marszałka Województwa, podróże historyczne do Gołdapi (siedziby 15. Pułku Artylerii Przeciwlotniczej, spadkobiercy 15. Gołdapskiego Pułku Przeciwlotniczego z dawnej 15 DZ) i na poligon w Ustce-Wicko Morskie, gdzie ongiś ćwiczyli strzelanie (kolejny raz i skąd już mają pamiątkowe odznaki). Chcą uczestniczyć w Centralnych Obchodach Święta Wojsk OPL w Lesznie. Nie zapominają też o odwiedzaniu grobów zmarłych kolegów, o kontynuowaniu współpracy ze stowarzyszeniami służb mundurowych oraz upominaniu się o rewaloryzację emerytur starego portfela.

X     X     X

Z biuletynu:
    Pierwszą polską jednostką jaka przybyła do Olsztyna (początek maja 1945 r.) był 9. Zapasowy Pułk Piechoty z Lublina. W czerwcu pułk rozformowano, tworząc na jego bazie 15. Dywizję Piechoty, a w jej składzie samodzielną kompanię przeciwlotniczych karabinów maszynowych. Siedzibę musiała sobie sama wyremontować. W 1949 r. kompanię przemianowano na 5. baterię przeciwlotniczych karabinów maszynowych. Dwa lata później baterię przeformowano na 46 dywizjon artylerii przeciwlotniczej pod dowództwem kpt. Juliana Golińskiego. Składał się z dwóch baterii armat przeciwlotniczych 37 mm po 35 żołnierzy, plutonu dowodzenia i drużyny gospodarczej. Jesienią 1951 r. utworzono Szkołę Podoficerską w składzie jednej baterii szkolnej. W 1954 r. w dywizjonie przybyła bateria armat 85 mm.
     Rok 1958 to okres intensywnych zimowych ćwiczeń taktycznych oraz wzbogacenie dywizjonu w armaty 57 mmmS-60 oraz radiolokacyjne stacje artyleryjskie SON-9. Jednostka wykonywała tez wiele prac na rzecz gospodarki kraju, w rolnictwie i budując m.in. zaporę wodną na Sole. W 1961 r. dywizjon otrzymał sztandar. Jego poziom bojowy był tak wysoki, że w 1962 roku 15. Dywizja zajęła I miejsce w strzelaniu artyleryjskim  Warszawskiego Okręgu Wojskowego.
     W 1966 r. dywizjon przeniesiono do innych budynków w Olsztynie, a rok później przeformowano go w 46. pułk artylerii plot. Pułk znów był prawie co roku najlepszy w strzelaniu w WOW. W 1 975 r. w skład pułku weszła Podoficerska Szkoła Wojsk Obrony Przeciwlotniczej (istniała 4 lata), a pułk (wraz z 15. DZ) przeniesiono do Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Pułk nadal służył gospodarce regionu, budując m.in. Stadion „Stomilu” i halę Sportową „Urania” w Olsztynie.
     W 1984 r. pułk przeszedł na częściowe skadrowanie i po przyjęciu 126 poborowych rozwinięto dwa pododdziały: 2. baterię pod dowództwem kpt. Jerzego Moskala i 3. baterię pod dowództwem kpt. Waldemara Szawiela.  Pułk wciąż był najlepszy w strzelaniu i w 1988 r. dowódca Wojsk Obrony Przeciwlotniczej gen. dyw. Tadeusz Obroniecki nadał mu medal „Za Zasługi dla Wojsk Obrony Przeciwlotniczej”. Żołnierze 46. Pułku brali też udział w wielu spartakiadach, zajmując liczne pierwsze miejsca. Żołnierze 46. Pułku pełnili też służbę w misjach pokojowych na Bliskim Wschodzie (Wzgórza Golan), w Iraku i Afganistanie.
    Niestety, w 1989 r. pułk przeorganizowano w 46. Ośrodek Materiałowo-Techniczny, mocno redukując jego kadrę. Sztandar pułku powędrował do Muzeum Wojska Polskiego. OMT zlikwidowano 1 stycznia 2001 r. Jego ostatnim dowódcą był (od 1995 r.) ppłk Romuald Jóźwiak.
    Liczni przeciwlotnicy zostali jednak w Olsztynie i kultywują historię swojej jednostki. Martwią się też o koszary, które ongiś remontowali na swoje potrzeby i przez wiele lat o nie dbali. Bo miasto jakby o nich zapomniało, więc wiele budynków niszczeje.

Tekst i zdjęcia Jerzy PANTAK

 

« Powrót do listy